کرامت انسانی، راهبرد استنباط احکام شریعت

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

استادیار دانشگاه کاشان

چکیده

در این مقاله تأثیرگذاری کرامت انسانی در قامت مفهوم راهبرد و در ایفای نقش اثباتی و سلبی آن در فهم احکام شریعت جست‌وجو می‌شود و پس از پذیرش نقش‌آفرینی آن در مقام ثبوت و اثبات، باور داریم کرامت انسانی به‌عنوان ویژگی ذاتی آدمی برگرفته از حیث خالقیت خداوند و تکوین است که در مقام تشریع و حیث شارعیت خداوند خطوط قرمزی را ترسیم می‌کند که شریعت از آن عبور نمی‌کند و فقه نیز به‌عنوان دانش شریعت از آن پیروی می‌کند.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

human dignity inference strategy sharia commandments

نویسنده [English]

  • Saeed Gomashi
assistant professor university of kashan
چکیده [English]

Despite the consensus of jurists (fokaha) in safe custody of property (Haraz) as one of the punishable conditions when the theft happens, some jurists made an exception in bird case. It means that stealing the bird would not subject to punishment namely cut off the thief's hand, even if the bird was in safe custody.  Many of  fokaha, however,  believe that if the bird is in safe custody, the one who stole the bird will receive the punishment as cutting off her/his hand ,because of  insufficient  document and narratives to support the otherwise. After reviewing the testimony and evidence received from fokaha , it can be concluded that the Ghiyath bin Ibrahim narrative is a valid document and  it can be derived from implication that the stealing the bird absolutely is not subject to punishment namely cut off the thief's hand, even assuming the bird is in safe custody according to its appearance. Thus, these narratives, due to separate specific reason, can be allocated to all verses, ayes, about stealing and to all those incoming narratives that the stealing the bird absolutely will not lead to punishment namely cut off the thief's hand, even assuming the bird is in safe custody.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Stealing the bird
  • safe custody
  • Ghiyath bin Ibrahim narrative
  • narrated by Sokoni
  • famous abandonment
  • famous ignoring
  • Appearance
 [1]آخوند خراسانی، محمد کاظم (بی‌تا).کفایة الاصول، تهران، اسلامیه.

[2]آشوری، داریوش (1384). دانشنامۀ سیاسی، چاپ یازدهم، تهران، انتشارات مروارید.

[3]ابن فارس،احمد (بی‌تا) مقاییس اللغه، تحقیق عبدالسلام، محمد هارون، قم، دارالکتب علمیه.

[4]ابن منظور (بی‌تا). لسان العرب، بیروت، دارالمکتب الحلال- دارالبحار

[5]استرآبادی، محمدامین (1424). الطبعة الاولی، الفوائدالمدینه، قم، مؤسسه النشرالاسلامی.

[6]اسکروتن، راجر (1382). تاریخ مختصرفلسفۀ غرب،ترجمۀ اسماعیل سعادتی خمسه، چاپ اول، تهران، انتشارات حکمت.

[7]اصفهانی، محمدتقی (بی‌تا). هدایة المسترشدین فی شرح معالم الدین، قم، مؤسسۀ آل‌البیت.

[8]اصفهانی، محمد حسین (1374). نهایة الدرایة فی شرح الکفایة، الطبعة الاولی، قم، انتشارات سید الشهدا.

[9]بحرانی، میثم (1406). قواعدالمرام فی علم الکلام، تحقیق سید احمد حسینی، قم، کتابخانۀ آیت‌الله نجفی.

[10]تریگ، راجر (1382). انسان از دیدگاه ده متفکر،ترجمۀ رضا بخشایش،چاپ اول، تهران، پژوهشکدۀ تعلیم و تربیت.

[11]التفتازانی، سعدالدین (1989). شرح المقاصد، الطبعة الاولی، قم، منشورات الشریف الرضی.

[12]الجرجانی، السید الشریف (1907). شرح المواقف، الطبعة الاولی، قم، منشورات شریف الرضی.

[13]حکیم، محمدتقی (1979). الاصول العامه للفقه المقارن، الطبعة الثانیه، قم، مؤسسۀ آل‌البیت.

[14]حلی، حسن (1407). نهج الحق و کشف الصدق، تحقیق حسن ارموی، قم، دارالهجرة.

[15]الحلی، یحیی‌بن سعید (1405). الجامع الشرایع، قم، مؤسسۀ سید‌الشهدا.

[16]دهخدا، علی اکبر (1374). لغتنامۀ دهخدا، چاپ دوم، تهران، مؤسسۀ لغتنامۀ دهخدا.

[17]راغب اصفهانی (1424). مفردات الفاظ القرآن، بیروت، دارالعلم - دارالشامیة.

[18]الزرقاء، مصطفی احمد (1998). المدخل،الفقهی العالم، الطبعة الاولی، دمشق، دارالتعلیم.

[19]زیدان، عبدالکریم (1969). المدخل لدراسةالشریعةالسلامیة، الطبعةالرابعة، بغداد، مطبعةالعانی.

[20]شلبی، محمد مصطفی (1985). المدخل فی التعریف بالفقه الاسلامی، بیروت، دارالفقه العربیه.

[21]صبحی صالح (1424). نهج البلاغه، الطبعةالرابعة، قم، انتشارات اسوه.

[22]الصدر، محمد باقر (1424). الطبعة الثانیه، الحلقة الاولی و الثانیه، قم، مرکز ابحاث والدرسات التخصصیةللشهید الصدر.

[23]صدر، محمد باقر (1430). الطبعة الاولی، مباحث الاصول، الجزء الثانی من قسم الاول، قم، دارالبشیر.

[24]صدوق، محمدبن علی‌بن حسین بابویه (1362). الخصال، تصحیح علی اکبر غفاری، قم، جامعۀ مدرسین حوزۀ علمیۀ قم.

[25]ضیایی‌فر، سعید (1382). مبانی کلامی اجتهاد، چاپ اول، قم، مؤسسۀ بوستان کتاب.

[26]الطریحی، فخرالدین (بی‌تا). مجمع البحرین، تهران، المکتبة المرتضویه.

[27]الطوسی، الخواجه نصیرالدین (1383). شرح الاشارات و التنبیهات، تحقیق حسن حسن‌زاده آملی، قم، مؤسسۀ بوستان کتاب.

[28]الطوسی، محمد (1414). الرسائل العشر، چاپ دوم، قم، مؤسسه النشرالاسلامی.

[29]العراقی، آقا ضیاء الدین (بی‌تا). نهایةالافکار، الجزء الرابع، قم، مؤسسه النشرالاسلامی.

[30]فرحناک، علیرضا (1390). موضوع‌شناسی در فقه،چاپ اول،گفت‌وگو باجمعی از اساتید حوزه و دانشگاه، قم، پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی.

[31]فنایی، ابوالقاسم (1384). دین در ترازوی اخلاق، چاپ اول، تهران، مؤسسۀ فرهنگی صراط.

[32]القمی، میرزا ابوالقاسم (1431). الطبعة الاولی، القوانین المحکمه فی الاصول المتقنه، الجزء الرابع، قم، احیاء الکتب الاسلامیه.

[33]الکلینی، محمد (1365). الکافی، تهران، دارالکتب السلامیه.

[34]المجلسی، محمد باقر(1403). بحارالانوار، الطبعة الثانیه، بیروت، موسسة الوفا.

[35]محمدی ری‌شهری، محمد (1362). میزان الحکمه، قم، مکتب الاعلام اسلامی.

[36]مشکوة الدینی، عبد الحسین (1360). منطق نوین، تهران، انتشارات آگاه

[37]مشکینی، علی (1348). الطبعة الثانیة، اصطلاحات للاصول و معظم ابحاثها، قم.

[38]مطهری مرتضی(بی‌تا). عدل الهی، چاپ سوم، قم، انتشارات صدرا.

[39]مظفر، محمد رضا (1370). اصول الفقه، چاپ چهارم، قم،مرکز انتشارات دفتر تبلیغات حوزۀ علمیۀ قم.

[40]مفید، محمد (1413). النکت الاعتقادیة، تحقیق رضا مختاری، ج 10، مؤلفات شیخ صدوق، قم، کنگرۀ هزارۀ شیخ صدوق.

[41]مکی العاملی، محمد(بی‌تا)،تبة المفید.