بررسی اثبات کذب بودن سوگند در حقوق ایران و فرانسه

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 رئیس گروه حقوق اسلامی دانشگاه شهید بهشتی

2 دانشجوی دکترای حقوق خصوصی دانشگاه قم

چکیده

در دادرسی­های حقوقی، با فقدان بیّنه از سوی مدّعی، چنان­چه سوگند تحت شرایط خود اداء گردد، قاطع دعوا و موجب سقوط ادّعای مدّعی است. حال اگر پس از صدور حکم قطعی ثابت گردید که سوگند به دروغ یاد شده است، در فقه با مشکل حرمت نقض حکم حاکم، و در حقوق ایران و فرانسه با ایراد اعتبار امر قضاوت شده روبه­رو خواهیم بود. برداشت مشهور فقها از روایات این است که سوگند مدّعی­علیه تمام حقوق مدّعی را نسبت به مال مورد منازعه ساقط می­نماید؛ لیکن مدّعی­علیه با اتیان سوگند کذب، تعّهد طبیعی به ردّ مال مورد منازعه را به مدّعی دارد. در صورت اقرار حالف به دروغ بودن سوگند خود، تعهّد حقوقی ردّ مال را خواهد داشت و تمامی حقوق مدّعی نسبت به مورد ادّعا، از جمله حقّ طرح مجدّد دعوا برمی­گردد.
در حقوق فرانسه، اعلام کذب بودن سوگند پس از صدور رأی، از جهات اعاده­ی دادرسی به‌شمار می­رود که در حقوق ایران نیز می­توان سوگند دروغ را مصداق حیله و تقلّب، و از جهات اعاده­ی دادرسی برشمرد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

A Survey of Proving Falsity of Oath in the Iranian and French Laws

نویسندگان [English]

  • Sayyed Mostafa Mohaghghegh Damad 1
  • Haniyeh Zakerinia 2
1 Chairman of Department of Islamic Law, Shahid Beheshti University
2 Ph. D. Student of Private law, University of Qum.
چکیده [English]

In the legal proceeding, should an oathbe taken in case of
lack of proof on the part of plaintiff, it would cause
extinction of the claim of the plaintiff. Now, if it was
proved that the oath has been false when the definite
judgment has been issued, we encounter the problem of
unlawfulness of reversal of judgment of the judge in
jurisprudence and that of validity of what is judged in the
Iranian and French laws.
Majority of jurists hold that hadiths reveal that oath of the
defendant renders all rights of the plaintiff as to the
disputed property null, but should oath of the defendant be
false he must naturally return the disputed property to the
plaintiff. In case of confession of the oath taker to
falsehood of his oath, he is legally obliged to return the
property and all rights of the plaintiff, including the right
to claim again, will return.
In the French law, announcing falsehood of the oath after
the verdict has been issued is considered among facets of
re-trial, and in the Iranian law it can be treated as an
instance of trickery, deception, and a facet of re-trial.

کلیدواژه‌ها [English]

  • false oath
  • confession of the oath taker
  • the problem of validity of what is judged
  • re-trial
  • natural obligation
  • trickery and deception
  • retaliation