بحث عرفی شدن دین به معنای جداسازی دین از بستر جامعه یا تنزّل آن به حدّ عقل، حاصل اندیشه‌ای غربی و محصول بستر خاصّ تمدّن غرب و تعامل آن با دین مسیحیّت و سیرتحوّلات خاصِّ آن فرهنگ است. در جوامع اسلامی نیز زمزمه‌ی سکولاریسم یا علمانیت و عرفی شدن قوانین و احکام مطرح شده است.
در این راستا، تحلیل مبانی دو اندیشه‌ی متضاد در باب ورود عرف و منع آن در نظام فقهی و حقوقی اسلام و جامعه اسلامی در سه بخشِ معنای تأثیر عرف در نظام فقهی، حوزه‌ی شریعت و دین، حوزه و میدان عمل عرف می‌تواند جایگاه صحیح ورود عرف و نحوه‌ی تأثیرگذاری آن در نظام فقهی و حقوقی را روشن نماید و به برخی شبهات در این خصوص پاسخ دهد
قدرتی، فاطمه، رحیمیان، سعید و حاجیعلی، فریبا. (1391). آسیب شناسی تأثیر عرف در ساحت فقهی دین. فقه و مبانی حقوق اسلامی، 45(1)، 83–101. https://doi.org/10.22059/jjfil.2012.30074
MLA
قدرتی، فاطمه، رحیمیان، سعید، و حاجیعلی، فریبا. "آسیب شناسی تأثیر عرف در ساحت فقهی دین"، فقه و مبانی حقوق اسلامی، 45، 1، 1391، 83–101. doi: 10.22059/jjfil.2012.30074
HARVARD
قدرتی، فاطمه، رحیمیان، سعید، و حاجیعلی، فریبا. (1391). 'آسیب شناسی تأثیر عرف در ساحت فقهی دین'، فقه و مبانی حقوق اسلامی، 45(1), pp. 83–101. doi: 10.22059/jjfil.2012.30074
CHICAGO
قدرتی، فاطمه، رحیمیان، سعید و حاجیعلی، فریبا، "آسیب شناسی تأثیر عرف در ساحت فقهی دین." فقه و مبانی حقوق اسلامی، 45 1 (1391): 83–101, doi: 10.22059/jjfil.2012.30074
VANCOUVER
قدرتی فاطمه، رحیمیان سعید، حاجیعلی فریبا. آسیب شناسی تأثیر عرف در ساحت فقهی دین. فقه و مبانی حقوق اسلامی. 1391;45(1):83–101. doi: 10.22059/jjfil.2012.30074
