اعتبار شرط انفساخ و شرایط تحقق آن در حقوق ایران و فقه امامیه

نویسندگان

1 دانشیار دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه مازندران

2 استادیار دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه مازندران

3 کارشناس ارشد حقوق خصوصی دانشگاه مازندران

چکیده

نویسندگان قانون مدنی ایران در تدوین مقررات آن، بیشتر از منابع فقهی و حقوق فرانسه الهام گرفته‌اند. در ماده 1234 قانون مدنی فرانسه، در بین اسباب سقوط تعهد، نهاد حقوقی با عنوان «شرط فاسخ» پیش‌بینی شده است. ماده 264 قانون مدنی ایران که به بیان اسباب سقوط تعهد می‌پردازد، منطبق با ماده1234 قانون مدنی فرانسه است، اما ذکری از شرط انفساخ بعنوان یکی از اسباب سقوط تعهد نشده است. سؤالی که مطرح می‌شود این است که آیا شرط انفساخ با نظام حقوقی ایران سازگاری نداشته که صراحتاً مورد پذیرش قرار نگرفته است؟ با تحلیل موضوع و بررسی آن در فقه، به نظر می‌رسد که اگر چنین شرطی به صورتی در عقد درج شود که سبب جهالت و غرر در معامله نشود، اصولاً نباید با مبانی نظام حقوقی ایران منافات داشته باشد. در این مقاله، صحّت و اعتبار شرط انفساخ در فقه امامیه و حقوق موضوعه ایران و شرایط تحقق آن مورد بررسی قرار می‌گیرد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Contract Termination Clause and Conditions of Its Actualization in the Iranian Civil Code and Shiite Jurisprudence

نویسندگان [English]

  • hamid abhari 1
  • Sam Mohammadi 2
  • Zainab Afchangi 3
چکیده [English]

The Iranian civil code is mostly influenced by juristic sources and French law. In the article 1234 of French civil code, a legal institution entitled “terminator condition” is included in the causes of discharge of an obligation. The article 264 of Iranian civil code, which deals with description of causes of discharge of an obligation, corresponds to the article 1234 of French civil law. However, it does not mention contract termination clause as one of causes of discharge of an obligation. A question is posed, then, that whether contract termination clause is not in conformity with the Iranian civil code that it is not explicitly accepted. Analysis of the subject and investigation in jurisprudence indicate that should such condition be included in the contract in such a way that it may not cause ignorance with regard to the contract conditions, it would not principally contradict Iranian legal system. The present essay deals with validity of contract termination clause in Shiite jurisprudence and Iranian civil law as well as conditions of its actualization

کلیدواژه‌ها [English]

  • Civil Code
  • Contract
  • contract termination clause
  • discharge of an obligation
  • jurisprudence